نوبل صلح برای بانویی سبز

" وانگایی ماآتایی " زن کنیایی فعال و حامی محیط زیست جایزه صلح نوبل امسال را از میان 194 کاندیدای این جایزه از آن خود کرد. ماتایی 64 ساله این جایزه را به خاطر 30 سال فعالیت در زمینه محیط زیست، مبارزه با فقر، دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در یافت کرد. به گفته فعالان محیط زیست ماتایی و همراهان وی تا کنون 130 اصله درخت در آفریقا کاشته اند.

جایزه صلح نوبل امسال برای نخستین بار به حوزه محیط زیست تعلق گرفت. ما هم به شما دوستان خوبمون و همه ی طرفداران و فعالان صلح و محیط زیست تبریک می گیم. اما به نظر شما تنها دوست داشتن محیط زیست و طبیعت و یا نوشتن تو بلاگ کافیه؟ یادمون نره که همه ی ما برای حفظ زیباییها مسئولیم. مگه حتماً یک ایرانی باید جایزه ی نوبل رو ببره تا ما بفهمیم برنده گان جوایز نوبل چه کسانی هستند؟ گرچه، این که یک بانوی ایرانی بتونه بعد از 102 سال اهدای جایزه ی نوبل، صلح نوبل رو ببره؛ بسیار بسیار ارزشمنده. اما اینکه یک زن آفریقایی هم تونست بعد از 103 سال این جایزه رو نصیب کشور آفریقا و حوزه ی محیط زیست بکنه هم خیلی با ارزشه. حالا ما گله داریم که چرا دوستای سبز ما تو گروه طبیعت و محیط زیست هیچ کدومشون تو بلاگاشون حتی اشاره ای به این موضوع نکردن!

مدیر کمیته جایزه نوبل نروژ در این رابطه گفت: برقراری صلح در زمین به توانایی ما  در زمینه فعالیت محیط زیستی بستگی دارد. ماتایی نیز در این زمینه می گوید: این بزرگترین هدیه زندگی است. من هر گاه درختی می کارم، احساس می کنم که دانه صلح در زمین کاشته ام. ماتایی پس از گرفتن مدرک علم بیولوژی، در سال 1964 "جنبش کمر بند سبز کنیا" را بنیاد نهاد. بسیاری از زنان کنیای نیز در این پروژه محیط زیستی فعال شدند. در واقع 104 سال طول کشید تا جایزه صلح آلفرد نوبل به سبزها رسید. این بانوی سبز توانست نگاه داوران را از میان کاندیداها در حوزه های خاکستری سیاست و مذهب، حقوق و اجتماع، به حوزه سبز محیط زیست و سازش انسان نه فقط با خود، که با طبیعت نیز سوق دهد. نشان شجاعت دو سال پیاپی است که دیگر نه بر سینه حامیان و بانیان حفظ قدرتها که بر سینه تلاشگران نجات توده ها پدیدار می شود.

در یادداشتها 6 ماهه دوم سال82 ارپه یادداشتی به نام " جنبش کمر بند سبز کنیا" وجود داره که خلاصه مقاله ی است به همین نام  در مجله ی " پیام یونسکو" (شماره ی 262، زنان و محیط زیست، فروردین1371). در صورتی که این یادداشت رو پیدا نکردید، حتماً اون رو دوباره براتون می نویسیم و این بار تو همطناب.

- از همه دوستان عزيز به خاطر لطفهای بی کرانشون متشکريم.

/ 12 نظر / 14 بازدید
نمایش نظرات قبلی
erfan

به به سلام .احوال شما .خوبين.خوشحالم از اينکه می نويسين .براتون روزهای خوشی رو آرزو می کنم.

alireza

سلام به عشاق.به اميد بهروزی.مطلب رو مطالعه می کنم.شاد باشين.

احسان

قراره مسوولان جمهوری اسلامی هم برای احداث کمربند زرد ایران جایزه بگیرن.

bahram sport fisher man

خبر خیلی جالبی بود.به امید روزی که ایران هم در این زمینه ها(محیط زیست)هم سری بلند کنه.در ضمن خانه جدید هم مبارک.سبز باشید.

mona

مريم و محسن عزيز پيوند دو روح را در مهری استوار تا جداييها را پايان دهند تبريک ميگم:) وبلاگ نو هم مبارکه . کامنت من بايد اولی می شد ولی اشتباهی از اينجا سر در اورد.

erfan

درود دوستان خوب خسته نباشد محسن جان بی وفا شدی بابا سر بزن .دوستت که ديگه سنگ تموم گذاشته قسم خورده که کبماند نزاره برامون.آقا آپ کردم يه سری بزنيدسبز باشید و پایدار. بدرود .

bachehmosbat

سلام .............. مبارک باشه .......... مثه هميشه حرف نداره ............ بیسته بیسته .......... به منم سر بزن ......... فعلن

محمد

سلام. مطلب خوبی بود. شايد مسولان هم بخونند و بجای تخريب طبيعت سعی در حفظ و گسترش اون بکنند.

خاله ريزه

ممنون از مطلبتون. خيلي خوبه که اينها رو مي نويسين. آخه با خوندنش معلوماتمون بيشتر ميشه.

hamid safari

اول و آخر یار ... ميگريزی ز من که نادانم يا بياميز يا بياموزم چون خداست با تو در شب و روز بعد از اين از خدا بياموزم در وفا کس نيست تمام استاد پس وفا از وفا بياموزم. پشمينه پوش تند خو از عشق نشنيدست بو از مستيش رمزی بگو تا ترک هوشياری کند چو عاشق ميشدم گفتم که بردم گوهر مقصود ندانستم که اين دريا چه موج خون فشان دارد. از ما به مهربانی ياد اريد.